Category

In de media BE

In de media BE, Nieuws

Beelden van seksueel misbruik van kinderen: Child Focus & Goedele trekken aan de alarmbel

Ter gelegenheid van 18 november, de Europese Dag van de Bescherming van Kinderen tegen Seksueel Misbruik, lanceert Child Focus een opvallende campagne. Zondagavond publiceerde Goedele Liekens, klinisch psychologe en seksuologe, een link naar een zogezegd door haar gemaakte pornofilm. Via die link kwamen mensen niet op een gewone pornofilm terecht, maar op een expliciete reconstructie van daadwerkelijke onderschepte beelden van seksueel kindermisbruik, waarbij een scène werd nagespeeld door volwassenen. Aan de hand van deze video op www.chaletfilm.be wil de organisatie de problematiek van beelden van seksueel kindermisbruik aankaarten en taboes doorbreken die hierover heersen in de maatschappij. Het aantal meldingen van misbruikbeelden stijgt exponentieel, zowel wereldwijd als in België. Deze problematiek is schokkend, maar is helaas harde realiteit.  Hoog tijd om er een topprioriteit van te maken. 

Kinderporno is geen porno

Door echt bestaande beelden die via het meldpunt binnenkwamen expliciet te laten naspelen door volwassenen wil Child Focus een schokeffect creëren om iedereen, zowel het grote publiek als de beleidsmakers wakker te schudden en de grootste misvatting op dit vlak uit de wereld te helpen: kinderporno is geen porno; elke foto of video is het bewijs van vreselijk seksueel misbruik waarbij kinderen van vlees en bloed betrokken zijn. Achter elk beeld schuilt een misbruikt kind, een slachtoffer dat er nooit meer in slaagt om deze gebeurtenis te vergeten en het misbruik voor het leven meesleurt, zeker als het weet dat er beelden van bestaan die blijven circuleren.

Iedereen moet zich bewust zijn van deze vorm van misbruik en uitbuiting die dagelijks plaatsvindt in onze maatschappij. Bovendien worden deze beelden wereldwijd massaal gedeeld. Door met een campagne als deze mensen wakker te schudden, wil Child Focus hen aansporen om dit beeldmateriaal waar ze zelf op botsen niet weg te klikken maar te melden op de website stopchildporno.be (dat kan ook anoniem). De campagne wil onze beleidsmakers ook aanzetten om van de strijd tegen de seksuele uitbuiting van kinderen een topprioriteit te maken en als dusdanig in het toekomstige regeerakkoord op te nemen. Produceren, bezitten, verspreiden en bekijken van dergelijke beelden is strafbaar, maar deze problematiek blijft helaas te onzichtbaar. Het is hoogtijd om er de strijd tegen dit onrecht ten volle aan te gaan.

Burgerlijk meldpunt

In 2002 heeft Child Focus, met steun van de Europese Commissie, besloten om een burgerlijk meldpunt op te richten voor de melding van beelden van seksueel misbruik van kinderen: de website stopchildporno.be. Analisten van Child Focus – opgeleid door INHOPE, Interpol en de Federale Politie- bekijken de meldingen die binnenkomen en oordelen of de betrokken beelden, naar nationaal recht, als beelden van seksueel kindermisbruik gekwalificeerd kunnen worden. Als de site in België wordt gehost, worden de meldingen onmiddellijk doorgegeven aan een gespecialiseerde cel van de Federale Politie die zelf verder onderzoek doet naar het misbruik. In de andere gevallen worden de meldingen doorgegeven aan de collega’s van het internationale INHOPE-netwerk, zodat zij in hun land de melding aan de politie kunnen verzekeren en ze er samen voor kunnen zorgen dat de beelden binnen de 5 dagen van het internet gehaald worden. Voor de slachtoffers is dit uiterst belangrijk. De gedachte dat de beelden van het misbruik blijven circuleren op het internet is voor hen ondraaglijk.

Exponentiële groei

In 2018 ontving Child Focus 1.728 meldingen (+136% versus 2017) waarvan 530 daadwerkelijk als beelden van seksueel misbruik van kinderen werden gekwalificeerd. Daarnaast ontving de Belgische Federale Politie 18.000 meldingen van de tech industrie  (Facebook, Google,…) , waarvan 42% als misbruik konden worden aanzien. Deze cijfers zijn helaas maar het topje van de ijsberg, en stijgen exponentieel. Onnoemelijk veel beelden worden niet gemeld en staan nog steeds online. Wereldwijd schat men dat elke dag meer dan 19 miljoen beelden van seksueel kindermisbruik online worden uitgewisseld.

Stop it Now!

In tweede instantie wil deze campagne mensen die op zoek gaan naar beelden van seksueel kindermisbruik wijzen op de strafbaarheid en schadelijkheid van hun gedrag en oproepen om dringend hulp te zoeken om dit gedrag te veranderen. Hiervoor kunnen ze anoniem en vertrouwelijk terecht bij Stop it Now!. Deze organisatie biedt via telefoon, e-mail, chat en een online zelfhulpwebsite, ondersteuning en hulp om dit misbruikgedrag stop te zetten. Want stoppen is mogelijk. Meer info: www.stopitnow.be en www.stoppenismogelijk.eu

Een duidelijke oproep naar het beleid

Via deze campagne vraagt Child Focus om van de aanpak van seksuele uitbuiting een topprioriteit te maken. Er moet dringend meer expertise uitgebouwd worden en technische vooruitgang geboekt voor strafrechtelijke onderzoeken naar zware dossiers van problematische sexting, grooming en sextortion èn van seksuele misbruikbeelden van kinderen. Een verplichting van de industrie om misbruikbeelden actief te screenen en te melden, net zoals in de VS, zou bij ons ook zeer preventief werken. Er dient ook meer geïnvesteerd te worden in de identificatie van de minderjarige slachtoffers teneinde het misbruik te stoppen, het kind te kunnen bijstaan en de daders te kunnen opsporen en vervolgen. Tot slot vraagt Child Focus om het proces om de beelden van het internet te halen sneller en gemakkelijker te maken door zelf de service providers te mogen aanspreken in geval van misbruik.

De medewerking van Goedele

Goedele Liekens was nauw betrokken bij de campagne. Als klinisch psychologe, seksuologe, politica en bekende tv-persoonlijkheid is ze al zeer lang betrokken bij de strijd tegen seksueel misbruik. Al 15 jaar dient ze als UNFPA Goodwill ambassadrice bij de Verenigde Naties. Ze vond dat ze naast haar werk op internationaal vlak ook kon opkomen voor de problematiek rond beelden van seksueel kindermisbruik in eigen land en voerde gesprekken met de analisten van Child Focus. Met haar achtergrond als seksuologe heeft ze kennis van zaken waardoor ze de juiste nuance kan brengen over een gevoelig onderwerp zoals beelden van seksueel kindermisbruik. Sinds mei van dit jaar raakte ze verkozen in de kamer van volksvertegenwoordigers en ook daar blijft ze zich inzetten voor dit onderwerp. Ze diende mee wetsvoorstellen in die met de problematiek gerelateerd zijn zoals de niet-verjaring van feiten van seksueel kindermisbruik, of de aanpassing van de wet op de voorlopige invrijheidstelling (zaak Julie Van Espen).

Credits

Deze campagne werd mogelijk gemaakt dankzij de samenwerking met het communicatiebureau Wunderman Thompson en het productiehuis Adult.

Veel dankbaarheid en eerbied gaat ook uit naar de actrice Joke Sluydts en acteur Christophe Lemmens voor hun moed, sereniteit en kunde.

***

INHOPE is de internationale organisatie van internet hotlines voor illegale online content. 41 landen zijn vertegenwoordigd in het netwerk, door lidmaatschap van in totaal 46 (niet-politionele) organisaties die de taken van burgerlijke meldpunten uitvoeren. www.inhope.org

Wunderman Thompson is een toonaangevend geïntegreerd Belgisch communicatiebureau. Ze ontwikkelen de campagnes voor Child Focus op pro bono basis. https://www.wunderman-antwerp.be/

ADULT is een Belgisch productiehuis voor film en televisie met zetels in Brussel en Amsterdam. De productie van de films gebeurde onder leiding van Tatiana Pierre en de regie was in handen van Fien Troch.

Voor meer informatie kunt u terecht bij Selyna Ayuso Ferrandiz, Public Relations Manager Child Focus, op het nummer 0473 81 17 82

In de media BE, Radio, UNFPA

Goedele in “De Wereld Vandaag”

Goedele in gesprek met Ruth Joos voor “De Wereld Vandaag” op Radio 1.

Aanleiding is de eerste buitenlandse missie van kroonprinses Elisabeth die het vluchtelingenkamp Kakuma in Kenia bezocht.

Wat zal zij daar te zien krijgen? Wordt het confronterend? Goedele neemt als UNFPA Ambassadrice al jaren dochters Merel en Céleste mee op missies, o.a. naar Irak maar waarom doet ze dat? Wat is de impact van zo’n reizen?

Beluister het item hier:

In de media BE, Nieuws

Wanneer nemen we seksueel geweld eindelijk ernstig?

Al twee dagen brandt het beeld van Julie op mijn netvlies. En moet ik aan mijn eigen dochters denken die de leeftijd van Julie hebben.

Ik lees vanalles over wie welke fout heeft gemaakt. Dat debat moét natuurlijk gevoerd worden. Hopelijk neemt men daarbij een voorbeeld aan de doorlichting van de Nederlandse justitie na de moord op Anne Faber in 2017. Ook Anne werd tijdens het fietsen vermoord door een veroordeelde seksuele veelpleger. De conclusies voor de Nederlandse justitie waren vernietigend: de ene inschattingsfout na de andere, te weinig aandacht voor de veiligheid van de samenleving.

Maar dat is niet het enige wat moet gebeuren.

Als seksuologe en psychologe wil ik vooral een andere vraag op tafel leggen: wanneer gaan we als samenleving de pandemie van seksueel geweld ernstig nemen? En vooral: wanneer gaan we inzetten op snelle detectie en preventie?

Opnieuw kunnen we van Nederland leren. Twintig jaar geleden al had men daar door dat je bij seksuele delinquenten onmiddellijk moet ingrijpen. Vroege vergrijpen hebben een belangrijke signaalfunctie. Als je niet onmiddellijk ingrijpt wanneer het misloopt, riskeer je een escalatie met veel ernstigere feiten. Terwijl ik met de Nederlandse Rutgers Stichting verplichte therapietrajecten voor seksuele delinquenten uitwerkte, haalde men in ons land de schouders op. “Boys will be boys” en nog meer van dat soort onzin, hoorde ik.

Ik mag echt hopen dat de geesten intussen gerijpt zijn.

Men kan seksueel geweld niet blijven onder de mat vegen. In ons land worden elke dag opnieuw vrouwen verkracht, afgeranseld, gepest, bedreigd, vernederd en geïntimideerd. Elke dag doen acht vrouwen aangifte van verkrachting. In slechts 4 procent (!) van die verkrachtingen, leidt de aangifte tot een veroordeling. België werd voor dit schandalig lage cijfer door de Verenigde Naties op de vingers getikt.

We zijn één van de enige Europese landen die geen wet heeft die huiselijk geweld strafbaar stelt. Nochtans komen er in ons land 40.000 klachten over huiselijk geweld binnen bij de politie. Dat zijn er 110 per dag. Twee op de drie klachten worden geseponeerd, wat betekent dat het Openbaar Ministerie beslist om niemand te vervolgen. Die 40.000 klachten leiden maar in 40 gevallen tot een tijdelijk huis- en contactverbod voor de dader. De aanpak van huiselijk geweld is dus blijkbaar maar een probleem van een paar nullen na de komma. Quod non.

En à propos, kunnen we ook stoppen met vrouwen de schuld te geven wanneer ze verkracht worden? Mijn bloed ging aan het koken toen ik las dat Julie ‘op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was’. Als er één iemand op dat ogenblik ergens anders hoorde te zijn was het de moordenaar. In de cel, voor vele jaren, want tot twee keer toe veroordeeld voor verkrachting. Met het noodlot of met brute pech heeft dit niets te maken. Dat zelfs maar suggereren, is het zoveelste voorbeeld van victim blaming, waarbij meisjes en vrouwen de schuld krijgen omdat sommige mannen hun poten niet kunnen thuishouden.