Wat is er aan de hand rond de besnijdenissen?

De voorbije dagen is een diplomatieke rel ontstaan naar aanleiding van een gerechtelijk onderzoek in Antwerpen naar drie Joodse rituele besnijders (mohels). In België bepaalt de wet dat een besnijdenis enkel door een arts mag worden uitgevoerd. Het onderzoek gaat na of die wet werd overtreden.

Voor mij is dit geen religieus debat, maar een kwestie van kinderrechten, lichamelijke integriteit en correcte toepassing van de wet. Samen met de vzw RAFA (Rights And Freedoms Always) heb ik klacht neergelegd omdat niet-medische besnijdenissen bij minderjarige jongens volgens mij niet thuishoren buiten een strikt wettelijk en medisch kader. De oorspronkelijke klacht komt bovendien mee vanuit de Joodse gemeenschap zelf.

Ik heb in het verleden ook een wetsvoorstel ingediend om paal en perk te stellen aan niet-therapeutische besnijdenissen bij minderjarigen en om de rechten van het kind centraal te zetten. Daarnaast heb ik jarenlang aangedrongen op het stopzetten van de terugbetaling van niet-medische besnijdenissen.

De tussenkomst van de Amerikaanse ambassadeur, die het onderzoek “antisemitisch” noemde, heeft de discussie op scherp gezet. Maar voor mij blijft de kernvraag dezelfde: mogen we een onomkeerbare, niet-medische ingreep uitvoeren op een kind dat daar zelf niet om vraagt en geen toestemming kan geven?

Dit gaat niet over het aanvallen van een geloof. Dit gaat over de bescherming van minderjarigen en het respecteren van de Belgische wet.